Здравейте!
Иска ми се и аз да споделя какво мисля за тази и други подобни експериментални програми за лечение.
На първо място това според мен е алтернатива на утвърденото вече лечение, което ако си късметлия и имаш много здрави нерви, може и да получиш, когато си на ръба на дълбоката депресия и разбира се, когато вече състоянието ти е критично. Що се отнася до термина "опитно зайче", аз се чувствам такъв откакто се помня. След всички експерименти направени с мен до сега, тази е доста сериозен, а именно:
1.Къде е границата на нервната ти система?
2.Колко време ти трябва за да загубиш благоприличие?
3.Колко години са ти необходими за да ти писне от израза "Да не си само ти"?
4.Кога упорството ти ще бъде сломено?
5.Вярваш ли в чудеса?
6.Колко ли ще издържи болното ти тяло без лечение?
Нека да не изброявам всички показатели по които сме подложени на изпитание.
Лично за мен експеримент би било, ако отида при някоя дърта китайка, която не разбира български и се оставя да ми забива игли в задника мърморейки нещо на кантонски, и ми даде едно пликче със завити в стар вестник прахчета със съмнителен произход и чудотворно
действие.
Участието в такава експериментална програма, каквато се дискотира в тази тема, т.е. лечение под лекарски контрол с лекарство което не е
принципно ново, не би ме направило смелчак или опитно зайче.
Ако ми кажат, че на Марс има за мене лекарство и ще стане по-бързо от здравната каса, но трябва сам да пилотирам кораба до там, ще отида.
Ще отида не защото съм смелчак, а защото това според мен е по-добрата алтернатива.
Желая здраве и късмет на всички.
P.S. Като се върна от Марс пак ще ви се обадя.